ทำไมเราต้อง “ทำบุญวันเกิด”
เพราะปีหนึ่งๆ เรามี วันเกิด แค่วันเดียว แล้วก็ถือว่าเป็นวันสำคัญวันนึงของชีวิตเรา คนเราจึงนิยมที่จะไป ทำบุญวันเกิด กัน เพื่อเป็นการสร้างสิริมงคลให้แก่ตัวเอง หลายคนชอบไป ทำบุญวันเกิด ที่วัด ไปตักบาตร ไปทำบุญ หลายคนก็ชอบไป ทำบุญวันเกิด ตามสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ไปเลี้ยงอาหารเด็ก แต่ก็มีอีกหลายคนที่ชอบไปจัดวันเกิดตาม สถานเริงรมณ์ต่างๆ เช่นรัชดา RCA ตรอกฯ ก็แล้วแต่ความชอบกันไป (ชุดหลังนี่ ไม่ถือว่าเป็นการทำบุญวันเกิด นะ ;p)
เมื่อวานเพื่อนโทรมาชวนไปทำบุญวันเกิดของมัน ซึ่งเป็นวันเกิดปีที่23ของมันแล้ว ก็ไปเลี้ยงอาหารกลางวันกับเด็กกำพร้า ก็ไม่ได้เลี้ยงไรมากมาย เข้าใจว่าเศรษฐกิจแบบนี้ เงินทองก็ฝืดๆกันหมด ลำพังตัวเองบางครั้งยังเอาแทบไม่รอด
แต่ทันก็บอกว่ามันมีความสุขที่ได้ทำบุญวันเกิด เพราะมันว่าการให้ มันมีวามสุขกว่าการได้รับ ก็เห็นด้วยกับมันนะ
ตกดึก ก็ออกไปฉลองวันเกิด กันอีกรอบ แต่คราวนี้เปลี่ยนแนวในการฉลองเลย จากไปทำบุญวันเกิด ก็เป็นไปกินเหล้าวันเกิด กับเพื่อนๆกลุ่มใหญ่ ทั้งเพื่อนเก่าเพื่อนใหม่ มั่วกกันไปหมด แต่ก็สนุกดี
โดยการบริจาคให้แก่องค์กรการกุศลต่างๆ เช่น
มูลนิธิเพื่อผู้ด้อยโอกาสศูนย์พลาญข่อย
โทรศัพท์ : 089-9976332
มูลนิธิศูนย์พิทักษ์สิทธิเด็ก
โทรศัพท์ : 0-2412-0739, 0-2412-1196
วัดพระบาทน้ำพุ
โทรศัพท์ : 0 – 2681 – 8413
บ้านอุ่นรัก
โทรศัพท์ : (034) 595428, 089 – 09-9362426
มูลนิธิกระต่ายในดวงจันทร์
โทรศัพท์ : 02 275 2262-3
สหทัยมูลนิธิ
โทรศัพท์ : 0-2381-8834-6
มูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก
โทรศัพท์:02-354-8407 ,โทรสาร: 02-354-8321
อย่าลืม ทำบุญวันเกิด กันนะครับ แค่เรื่องง่ายๆ เพื่อนๆก็ได้บุญจากการ ทำบุญวันเกิด แล้ว
วิธีปฏิบัติ ในการทำบุญวันเกิดอาจเลือกปฏิบัติอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างก็ได้ ดังนี้
๑. ตักบาตรพระสงฆ์เท่าอายุหรือเกินอายุหรือกี่รูปก็ได้ตามสะดวก
๒. บำเพ็ญกุศลอุทิศแก่บรรพบุรุษ ที่เรียกว่า ทักษิณานุประทานก่อนแล้วจึงบำเพ็ญกุศลเนื่องในวันเกิด
๓. ทำบุญ สวดมนต์ เลี้ยงพระ หรือมีพระธรรมเทศนาด้วย
๔. ถวายสังฆทาน
๕. ทำทานช่วยชีวิตสัตว์ เช่นปล่อยนก ปล่อยปลา ฯลฯ หรือส่งเงินไปบำรุงโรงพยาบาลหรือกิจกรรมด้านสังคมสงเคราะห์อื่นๆ
๖. รักษาศีลหรือบำเพ็ญภาวนา
๗. กราบขอรับพรจากพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย หรือผู้ที่ตนเคารพนับถือ
๘. บำเพ็ญคุณประโยชน์อื่นๆ โดยมุ่งที่การให้ มากกว่า เป็นการรับ
พิธีทำบุญวันเกิด
ในสมัยพุทธกาล มีพราหมณ์ ๒ คนผัวเมีย พาลูกน้อยของตนไปหาพราหมณ์ที่เป็นสหายซึ่งถือพรตบำเพ็ญตบะ เมื่อพราหมณ์ ๒ ผัวเมียทำความเคารพ พราหมณ์ที่บำเพ็ญตบะได้กล่าวอำนวยพรว่า ” ขอจงจำเริญอายุยืนนาน” แต่เมื่อให้บุตรของตนทำความเคารพ พราหมณ์ผู้บำเพ็ญตบะหาได้กล่าวอวยพรให้ตามธรรมเนียมไม่ โดยบอกเหตุผลบอกว่า ลูกน้อยของพราหมณ์ ๒ ผัวเมียจะต้องตายภายใน ๗ วัน
พราหมณ์ผู้บำเพ็ญตบะ ได้แนะนำให้พราหมณ์ ๒ ผัวเมียพาลูกไปหาพระพุทธเจ้า พระพุทธองค์ได้ตรัสแถลงเช่นเดียวกัน และแนะนำอุบายป้องกัน โดยการนิมนต์พระสงฆ์สวดพระปริตรตลอด ๗ วัน ซึ่งพราหมณ์ทั้งสองก็กระทำตามครั้นถึงวันที่ ๗ พระพุทธองค์เสด็จไปด้วยพระองค์เอง ทำให้ยักษ์ผู้ได้รับพรมาเพื่อฆ่ากุมารไม่อาจทำอันตรายพระกุมารนั้นนอนฟังพระ ปริตรอยู่ ด้วยพุทธานุภาพประกอบกับอายุไม่ถึงการดับแห่งขาร ทำให้ทารกนั้นรอดพ้นอันตราย และมีอายุยืนยาวถึง ๑๒๐ ปี
ประเพณีทำบุญวันเกิด เกิดขึ้นเนื่องจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงทำเป็นตัวอย่างตั้งแต่ยังทรงผนวช ไม่ใช่ทำอย่างจีนหรือฝรั่ง ด้วยทรงพระราชดำริเห็นว่าการมีอายุยืนมาบรรจบรอบปีครั้งหนึ่งๆ ไม่ตายไปเสียก่อนเป็นลาภอันประเสริฐ ควรยินดี เมื่อรู้สึกยินดีก็ควรจะบำเพ็ญกุศล ที่เป็นประโยชน์แก่ตนและแก่ผู้อื่น ให้สมกับที่มีน้ำใจยินดี และไม่ประมาท เพราะไม่สามารถจะรู้ได้ว่าจะอยู่ไปบรรจบรอบปีเช่นนี้อีกหรือไม่ ถึงวันเกิดปีหนึ่งเป็นที่เตือนใจครั้งหนึ่ง ให้รู้สึกว่าอายุล่วงไปต่อความตายอีกก้าวหนึ่งชั้นหนึ่ง เมื่อรู้สึกเช่นนั้น จะได้บรรเทาความมัวเมาประมาทในชีวิตเสียได้ นี้เป็นพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งเป็นสาเหตุให้ มีการทำบุญวันเกิดขึ้นเรียกว่าเฉลิมพระชนมพรรษา การที่ทรงทำในครั้งนั้นปรากฏว่ามีการสวดมนต์เลี้ยงพระ ๑๐ รูป เป็นการน้อยๆ เงียบๆ ครั้นต่อมาก็มีเจ้านายขุนนางทำบุญวันเกิดกันชุกชุมขึ้น แต่การทำบุญเกี่ยวกับพระลดลง เป็นแค่ประชุมคนแสดงเกียรติยศให้ปรากฏว่ามีผู้นับถึอมาก ตั้งโรงครัวเลี้ยงกันไปวันยังค่ำการมหรสพก็มีละครเป็นพื้น และนำของขวัญไปให้กันมีการเลี้ยงดูกันอย่างสนุกสนานให้ศีลให้พรกัน ถ้าเป็นวันเกิดเจ้านายขุนนางชั้นผู้ใหญ่พระเจ้าแผ่นดินก้พระราชทานพระราช หัตถเลขาให้พรด้วย พระราชทานของขวัญด้วย สมัยนั้นการทำบุญถือเป็นเกียรติใหญ่ เมื่อถึงวันเกิดของใครก็อึงคนึงเป็นการใหญ่ตั้งแต่เริ่มงานจนงานแล้ว และถือว่าถ้าไม่ไปช่วยงาน วันเกิดกันแล้วเป็นไม่ดูผีกันทีเดียว
สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อทรงผนวชเป็นสามเณรก็ทรงทำบุญวันพระราชสมภพ ตามอย่างพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วิธีทำก็มี สวดมนต์ เลี้ยงพระและแจกสลากสิ่งของต่างๆ แก่พระสงฆ์ ทรงทำตลอดมาจนกระทั่งเสวยราชย์และทำเป็นการใหญ่เช่น หล่อพระพุทธรูปอายุ เรียกว่า “หล่อพระชนมพรรษา” ทั้งมีการตกแต่งตามชาลาพระบรมมหาราชวัง ให้เป็นการครึกครื้นสนุกสนาน ตามริมน้ำและตามถนนก็สว่างไสวไปด้วยแสงประทีปโคมชวาลา จึงได้เกิดมีการแต่งซุ้มไฟประกวดประขันกันขึ้นและมีเหรียญพระราชทานแก่ผู้ แต่งซุ้มไฟเป็นรางวัล อนึ่งในวันนั้นได้มีผู้ไปลงนามถวายพระพร พระบรมวงศานุวงศ์ และข้าราชการอ่านคำถวายพระพรอันเป็นเครื่องหมายแสดงความจงรักภักดี จึงถือเป็นประเพณีเนื่องด้วยทำบุญวันเกิดมาจนปัจจุบันนี้